ÖNCE MASALLARIMIZ SONRA EFSANELERİMİZ GİTTİ...

   Önce masallarımız sonra efsanelerimiz..derken
destanlarımız gitti  elden.Masal gitti,roman geldi,destan gitti mit geldi,efsane
gitti,ütopya geldi,şiir gitti nesir geldi,vahiy gitti akıl geldi,peygamber
gitti filozof  geldi,tabiat gitti makine geldi.Ve nihayet ruh gitti beden
geldi.Çocuklar  babaannesinin dizine yaslanıp Kaf dağına uçmak istemiyor
 artık.Anneler''Evvel zaman içinde'' değil,''Bugün dünya
 peşinde''ydi.Babalar ''Allah bes baki heves''demiyor.Değişiyor
 insan,değişiyor tabiat,değişiyordu dünya.Bu dünyada Leyla'nın
yerini  julliet,Mecnunun yerini de Romeo almıştı.Kaf dağının yerini de
 Olimpos.Afrodit Züleyha'nın yerine geçiyor,aşka Yusuf değil
Oidipus  tercüman oluyordu.Dionysos vardı bu dünyada Köroğlu yoktu.Tanrı
yoktu  artık,tanrılar vardı.Derviş Yunus'un değil Homeros'un şiirleri
 okunuyordu.İbn Arabi'nin ''Ayan_ı Sabitesi'' değil,Platon'un ''İdealler
 dünyası'' anlatıyordu gerçeği.İşte bu dünyada,bütün erkekler
Casanova,bütün  kadınlar Messelina'ydı.
 
   Belli ki son yüzyılımız birşeyler alıp götürdü
bizden.Neyi  kaybettik ve ne var elimizde şimdi?Artık batıdan geliyor
ışık.Alaaddin'in  sihirli lambasındaki cini,Frankeştayn'ın canavarları susturdu.Kaf
Dağının  üstünde bir Zümrüd_ü Anka uçmuyor artık.
Necip Fazıl Kısakürek'in tespitiyle,''Bugün ölülere
kalp takmaya  çalışan ve hatta onları birkaç gün yaşatabilen,ama hakikatte
topyekün kendi  topluluğuna takılacak kalbi aramakta ve bulamamanın cehennem
azabını  çekmekte'' olan batının iki yüzyıldır takipçisi ve taklitçisi
olan Türk  insanının,çocuklarına Tommiks,He man,Polyanna,Pinokyo,Red
 kit,Batman,Rambo,Pokeman ve nihayet 21,yüzyılın ilk basamağında
Yüzüklerin Efendisi ve Harry Poter gibi seküler kahramanlarla
beslemiş/beslemekte  oluşu,garipsenecek bir durum olmamakla beraber,bugün ve yarına
dair birçok  endişeyi de beraberinde getirmektedir.Tolstoy'dan La
Fontaine'e,Goethe'den  Hugo'ya,yaklaşık dört asırdır gerçeküstü hikaye kurgularını
Müslüman  doğu,Arap edebiyatı ve Hint kutsal metinlerinden esinlenerek
oluşturduğu  masal dünyasında,gölgelerin gücü adına konuşan modern dünyanın
bunalımına  gönüllü kurban olarak dünü,bugünü ve yarınıyla varlığını ve de
kimliğini  hediye eden Müslümanların,Hollywod ecinnilerinin kabuslarıyla
beslediği çocuklar,büyük bir katliamın canlı şahitleri olarak alacak
tarihteki yerini.Dikkat!burada bahsettiğimiz şey''yenilgi yenilgi büyüyen
bir  zafer''değil,adım adım yaklaşan bir uçurumdur.

   Masal deyip geçmeyin.Önce masallarımızı çaldılar.Basit
bir edebiyat türünden,bir eğlenceden değil,(insanı doğumdan ölüme
kadar  kuşatan) bir dünyadan bahsediyoruz.Ninninin yerini
reklamlar,Kur'an'ın  yerini bilgisayar oyunları,ezanın yerini hi_pop müzikleri aldıysa
ve bu  evde çocuklar masal dinlemek istemiyorsa ve buna mukabil
Amerika'da yaşayan  bir çocuğun ayakkabı bağında ''İsa seni seviyor''
yazıyorsa,kaybettiğimiz  çok şey var demektir.
 
   Ne garip! Bugün peşinde koştuğumuz dünya,bizim
terkettiğimiz  dünyanın peşinde koşuyor.İşte bu konu,çocuklardan fazla büyükleri
 ilgilendirir.Zira,bir çocuk sadece televizyon ve internetle
gününü  geçiriyorsa,o evde pembe dizilerle zamanı kokutan bir
anne,20.yüzyılın üç  hastalığından biri olan futbolun,şiddeti şiddetle gidermeyi
öğütleyen  ahlaksız Amerikan filmlerinin müptelası olan bir de baba var
demektir. Ve  nihayet o çocuk birgün büyüyecek ve ''hep suç bende değil beni
yakıp yıkan  bir mimar var diyecektir''.Okul sezonu öğretmene,yaz sezonu
hocaya,gün içinde bakıcıya çocuğu teslim etmekle üstüne düşeni yaptığını
sanan  varsa,elindeki taşı atsın ve meydanı terketsin.Eve vardığında ilk
yapacağı  iş de ,Zarifoğlu'nun ''Yedi güzel adam''ından başlayarak,Sezai
Karakoç'un  ''masal'' şiirini ve İsmet Özel'in ''Bir Yusuf Masalı''nı okumak
olsun....